PioCut — Instrukcja obsługi

PioCut 1.4.7 · październik 2026

Jak korzystać z tej instrukcji

Instrukcja prowadzi cię krok po kroku od pustej płyty do planu cięcia, w kolejności, w jakiej pracujesz. Nie trzeba czytać wszystkiego: rozdziały 1–7 wystarczą do codziennej pracy, resztę otwierasz, gdy jej potrzebujesz.

• Przyciski są pogrubione, dokładnie tak jak na ekranie: Importuj listę, Obrót.
• Obrazki to zrzuty z aplikacji; czerwone cyfry na nich odsyłają do objaśnień pod obrazkiem.
• Pro przy tytule oznacza, że funkcja jest tylko w edycji Pro (na przykład obrzeże, etykiety, telefony, zlecenia i pakiety).
• Słowa fachowe są objaśnione tylko raz, w rozdziale „Słowa, które spotkasz”.

1. Co robi PioCut

PioCut dostaje listę elementów, które chcesz pociąć, i pokazuje, jak ułożyć je na płytach, aby zużyć jak najmniej płyt i zostawić jak najmniej odpadu.

Codzienna praca to trzy kroki:

1. Wybierasz płytę — materiał i jego wymiary (na przykład płyta wiórowa 2800 × 2070 mm).
2. Wpisujesz elementy — długość, szerokość i ile sztuk każdego.
3. Czytasz plan — PioCut sam liczy, w kilka sekund, i rysuje każdą płytę z ułożonymi elementami.

Potem możesz wydrukować plan, etykiety dla elementów albo wysłać go na telefony w warsztacie. W edycji Pro Biuro, Magazyn i Cięcie pracują połączone ze sobą: zlecenie wychodzi z Biura, Magazyn przygotowuje płyty, Cięcie tnie, a stan magazynu aktualizuje się sam.

2. Pierwsze kroki i ekran główny

Przy pierwszym uruchomieniu akceptujesz warunki użytkowania (EULA). Masz wtedy 7 dni próbnych ze wszystkim odblokowanym. Po 7 dniach, bez licencji, plany pokazują się tylko jako kontur, a eksport, etykiety i telefony są zablokowane.

Jak aktywować licencję:

1. Naciśnij Licencja (na dole, po prawej), a potem Kopiuj numer seryjny. Numer seryjny instalacji wygląda tak: PIO2-XXXX-XXXX-XXXX.
2. Wyślij numer seryjny razem z numerem zamówienia na office@piogrup.com.
3. Dostaniesz klucz. Wklej go w pole klucza i naciśnij Aktywuj.

Klucz ustala też edycję: Lite albo Pro.

Ekran główny

1. Pasek menu — nowy projekt, nazwa projektu, Plik, Warsztat, Eksport, Magazyn.
2. Pasek wyniku — ile płyt wychodzi, jaka część płyty jest wykorzystana, metry cięcia i obrzeża.
3. Plan cięcia — każda płyta narysowana, z elementami na niej.
4. Lista elementów — tu wpisujesz, co masz do pocięcia.
5. Typ płyty — materiał, wymiary płyty, obrzeże, margines i rzaz piły.
6. Opcje — usłojenie, strona dekoru, maszyna, obrót i sposób układania elementów.
7. Warianty — V1, V2… to różne plany dla tych samych elementów.
8. Przewodnik, Dokumenty, Licencja — szybka pomoc, nagłówek firmy na eksporcie i licencja.

Plan przelicza się sam przy każdej zmianie. Nie ma przycisku „Oblicz”: gdy program pracuje, pokazuje się komunikat „Obliczanie wariantów…”.

3. Słowa, które spotkasz

4. Krok 1 — Wybierasz płytę

Panel Typ płyty po prawej mówi programowi, jaki materiał tniesz. Wszystko liczy się z tych wartości, więc warto je sprawdzić na początku każdego projektu.

1. Rodzaj płyty — kliknięcie OSB, MDF, Blacha stalowa, Blacha aluminiowa lub Poliwęglan wczytuje zwykłe wymiary tego materiału.
2. D i S — długość i szerokość płyty. Możesz je poprawić bezpośrednio tutaj, jeśli twoja płyta ma inny rozmiar.
3. Obrzeże (mm) — grubość obrzeża, które przyklejasz (na przykład 2). PioCut odejmuje tę grubość od elementu na każdym boku zaznaczonym z obrzeżem, żeby element wyszedł na wymiar po oklejeniu. Pro
4. Margines (mm) — ile odcina się dookoła płyty, żeby pozbyć się obitych krawędzi. 0 znaczy, że płyta jest używana aż do krawędzi.
5. Kerf (mm) — grubość cięcia piły. Wybierasz ją strzałkami ▲▼ z listy zwykłych wartości.

Ikonka i obok każdego pola krótko wyjaśnia, do czego służy pole.

Płyta o własnych wymiarach

Jeśli twojego materiału nie ma na liście, wybierz Własny i wpisz D i S.

Wskazówka: gdy zmieniasz płytę, plan od razu się przelicza. Po zmianie zawsze sprawdź liczbę płyt na pasku wyniku.

5. Krok 2 — Wpisujesz elementy

Każdy wiersz w Elementy do cięcia to jeden typ elementu: P1, P2, P3… Na górze widzisz łączną liczbę elementów i ile płyt wychodzi (na przykład „52 — Elementy do cięcia / 4 Płyty”).

1. Jednostki — wybierasz, w czym piszesz: mm, cm lub m (albo cale). Do warsztatu polecamy mm.
2. + Dodaj element — dodaje nowy wiersz.

Wiersz elementu, po kolei

1. Notatka / Nazwa klienta — na przykład „Drzwi szafki dolnej” albo nazwa klienta. Nie jest obowiązkowa; pokazuje się na planie i na etykietach.
2. Obrzeże — mały prostokąt to element widziany z góry. Kliknięcie boku dodaje lub usuwa z niego obrzeże: góra i dół to długości, lewo i prawo to szerokości. Bok pomarańczowy ma obrzeże. Pro
3. D — długość elementu.
4. S — szerokość elementu.
5. Ilość — ile sztuk. Strzałki ▲▼ zwiększają lub zmniejszają o jedną.
6. Kolorowa etykieta (P4) — krótka nazwa elementu, w tym samym kolorze co na planie. Gdy płyta ma usłojenie, tutaj też ustawiasz usłojenie (zobacz niżej).
7. Kosz — usuwa wiersz.

Wpisz gotowe wymiary elementu, razem z obrzeżem. PioCut sam odejmuje grubość obrzeża na zaznaczonych bokach, żeby wiedzieć, ile ciąć.

Usłojenie (rysunek drewna)

Włącz Płyta z usłojeniem w opcjach. Od teraz kliknięcie kolorowej etykiety elementu robi go „z usłojeniem”: etykieta dostaje paski, a element nie obraca się już na płycie, żeby rysunek szedł wzdłuż niego.

Jeśli rysunek ma iść wzdłuż szerokości elementu, wpisz wymiary odwrotnie: bok, wzdłuż którego idzie usłojenie, jako D.

Lista z Excela

• Szablon Excel — pobiera pustą tabelę z gotowymi kolumnami: Nazwa, Długość, Szerokość, Ilość, Usłojenie i cztery boki obrzeża (tak / nie).
• Importuj listę — wczytuje wypełnioną tabelę (Excel, CSV lub JSON) albo wydrukowaną listę: zdjęcie, PDF lub Word (rozdział 13). Pro
• Wyczyść elementy — ustawia wszystkie wiersze na zero, żeby zacząć od nowa.

6. Krok 3 — Czytasz wynik

Pasek wyniku nad planem mówi w jednym wierszu wszystko, co ważne dla zlecenia.

Opcje: jak układają się elementy

• Obrót / Bez obrotu — z Obrotem PioCut może obrócić elementy o 90°, żeby lepiej się zmieściły. Elementy z usłojeniem nigdy się nie obracają.
• Kompakt — swobodne ułożenie, z najmniejszym odpadem. Dobre do CNC albo gdy materiał jest drogi.
• W rzędach — elementy układają się w pasy, łatwe do śledzenia przy cięciu.
• Gilotyna — każde cięcie idzie od krawędzi do krawędzi, jak na pile formatowej albo na pile panelowej (belkowej).

Element oznaczony na planie R (na przykład „P1 R”) PioCut obrócił: na płycie leży obrócony względem tego, jak go wpisałeś.

Złożoność

Suwak mówi, jak długo program szuka. Lewo to zwykłe, szybkie obliczenie. Im bardziej w prawo, tym więcej kolejności układania PioCut próbuje: może znaleźć o jedną płytę mniej, ale trwa to dłużej. Przy dużych listach (setki elementów) zostaw go po lewej.

Warianty V1, V2…

PioCut liczy do 20 różnych planów dla tych samych elementów. V1 jest zalecany (najmniej płyt i najlepsza resztka). Kliknij V2, V3…, żeby je porównać: niektóre mają resztkę w jednym dużym kawałku, inne łatwiej pociąć. Wybrany wariant jest tym, który się drukuje, eksportuje i wysyła do warsztatu.

7. Plan cięcia

Każda płyta jest narysowana, z elementami w kolorach z listy. Na ekranie widzisz do 4 płyt naraz; reszta jest na kolejnych stronach (strzałki Strona na dole).

• Tytuł — numer płyty, ile ma elementów, materiał, wymiar i nazwa projektu.
• Cięcie / Obrzeże — metry do cięcia i do oklejenia tylko na tej płycie.
• Na każdym elemencie — krótka nazwa (P1), wymiary i nazwa wpisana przez ciebie. R znaczy, że element jest obrócony.
• Pomarańczowe boki — boki z obrzeżem. Pro
• ODPAD — kawałek, który został wolny, z jego wymiarami. Jeśli jest wystarczająco duży, warto go dodać do Magazynu.

Powiększenie (lupa)

Lupa w rogu płyty otwiera ją w dużym rozmiarze, na cały ekran, z liniami pomocniczymi, które idą za myszką. Przydaje się, gdy sprawdzasz mały element albo gdy pokazujesz plan komuś.

Metry bieżące

Przycisk Metry bieżące (prawy dolny róg) otwiera pełne rozliczenie: cięcie i obrzeże na każdej płycie i na każdym elemencie. Tutaj możesz też wpisać cenę za metr cięcia i obrzeża: PioCut sam liczy kwotę do zapłaty. Eksport CSV i Drukuj / PDF wydają tabelę dla klienta albo dla księgowości.

Naddatek na straty obrzeża (domyślnie 5%) pokrywa końcówki odcinane przy oklejaniu. Możesz go zmienić w tym samym oknie.

8. Strona dekoru i maszyna Pro

Ten rozdział ma znaczenie tylko dla płyt z dekorem z jednej strony (lakierowany MDF, płyta wiórowa z białym spodem). W ich przypadku „obrzeże na lewym boku” znaczy co innego zależnie od tego, jak patrzysz na płytę: od przodu czy od tyłu.

1. Włącz Dekor tylko z jednej strony. Od teraz zaznaczenia obrzeża czyta się patrząc na stronę dekoru.
2. W polu Maszyna wybierz maszynę, na której tniesz. PioCut wie, na którą stronę trzeba położyć płytę, żeby ząb piły nie wyszczerbił dekoru, i pisze pod spodem, co robi:

Widok od spodu

Gdy dekor przy cięciu leży do dołu, operator widzi płytę od tyłu. Dlatego telefony, projektor i plan wysłany do warsztatu pokazują płytę odwróconą jak stronę w książce (lewo staje się prawem). Nad płytami pojawia się przycisk, którym przełączasz na PC między dwoma widokami.

Elementy lewe / prawe

Element z obrzeżem na długim boku i na sąsiednim krótkim boku (obrzeże „w L”) ma parę lustrzaną: bok lewy i bok prawy. PioCut rozpoznaje je sam i stawia im trójkąt w rogu z obrzeżem, na planie i na etykiecie. Obok obrzeża pojawia się przycisk Dodaj element lustrzany: tworzy nowy wiersz z obrzeżem przeniesionym na drugą stronę.

Na etykietach przy tych materiałach mały rysunek elementu ma literę D (strona dekoru), żeby każdy wiedział, jak trzymać element przy oklejaniu.

9. Cięcie w pakiecie (piła panelowa) Pro

Piła panelowa (belkowa) może ciąć kilka płyt ułożonych w stos naraz, jeśli mają ten sam rozkrój. PioCut grupuje jednakowe płyty i szuka nawet planów, w których ten sam rozkrój się powtarza, żeby rzadziej przechodzić piłą.

1. Maszyna — wybierz Piła panelowa (belkowa). Dopiero wtedy pojawiają się ustawienia pakietu.
2. Pakiet max (mm) — jak wysoki może być pakiet na twojej maszynie (ile wystaje piła, zwykle 75–130 mm). Wpisz to z instrukcji maszyny.
3. Płyt max — ile płyt najwyżej wkładasz do jednego pakietu. To pole jest opcjonalne: jeśli jest puste, liczy się tylko wysokość.
4. Grubość (mm) — grubość płyty. Bez niej nie da się ustalić, ile płyt wchodzi do pakietu. Pod polami widać wynik, na przykład „4 płyt w pakiecie” (75 : 18 = 4).
5. Priorytet cięcia — wybierasz, co jest ważniejsze:
   • Najmniej odpadu (zwykły plan) — plan się nie zmienia; jednakowe płyty grupują się tylko wtedy, gdy tak wyjdzie.
   • Te same płyty, mniej cykli — PioCut szuka planu z powtarzanymi rozkrojami, bez żadnej dodatkowej płyty. Zalecane.
   • Mniej cykli (najwyżej jedna płyta więcej) — akceptuje jedną płytę więcej, jeśli dzięki temu spada liczba cykli.

Co widzisz po obliczeniu

Podczas szukania na pasku wyniku jest napisane „szukam powtarzających się rozkrojów…”. Po zakończeniu znaleziony plan staje się V1, oznaczonym na zielono na pasku wariantów. Pozostałe warianty zostają, jeśli chcesz do nich wrócić.

• 2 rozkrojów · 2 cykli piły — ile różnych rozkrojów masz do pocięcia i ile razy przechodzisz piłą.
• Cięcie na pakiety — metry, które maszyna faktycznie tnie (raz na pakiet, nie na każdej płycie).
• powtarzane rozkroje: 2 cykli zamiast 6 — ile zyskałeś w porównaniu ze zwykłym planem.
• Tytuł płyty mówi prostymi słowami, co masz zrobić, na przykład: „Płyta 1 — 6 jednakowych płyt, cięte w 2 pakietach: 4 płyty, potem 2 płyty · 4 elementy na każdej płycie”. Plan pokazuje każdy rozkrój tylko raz.

Jeśli jest napisane „plan ma już najmniej cykli”, PioCut nie znalazł nic lepszego niż zwykły plan.

W trybie Kompakt powtarzane rozkroje są szukane w trybie Gilotyna, bo piła panelowa tnie tylko od krawędzi do krawędzi. Nie są szukane, gdy plan używa płyt z Magazynu. Liczba etykiet i odejmowanie ze stanu pozostają takie same.

10. Magazyn: płyty i resztki

Magazyn to lista wszystkiego, co masz na regałach: całe płyty i resztki. Jedna lista dla wszystkich projektów. PioCut używa jej przy obliczeniach (najpierw próbuje resztek) i aktualizuje ją po cięciu. Przycisk Magazyn jest na górze, na pasku menu; cyfra na nim pokazuje, ile pozycji pasuje do otwartego projektu.

Co wpisujesz dla każdej pozycji

Przyciskiem + Dodaj płytę / resztkę dodajesz wiersz. Kolumny:

• Rodzaj — Cała płyta albo Resztka.
• Materiał i Grub. (mm) — muszą być takie same jak w projekcie, inaczej pozycja nie jest brana pod uwagę.
• Nazwa, Dekor — na przykład „MDF biały”, „dąb”.
• D, S, Ilość — wymiary i ile sztuk masz.
• Miejsce — gdzie leży, na przykład „regał A2”. Magazynier widzi to na telefonie, gdy przygotowuje zlecenie.
• Pochodzenie, Data przyjęcia — skąd przyszła (faktura, projekt, z którego została resztka).
• Użyj — zaznaczenie, które mówi, czy pozycję można użyć przy obliczeniach. Odznacz je dla płyty zarezerwowanej dla innego klienta.

Jak magazyn wchodzi do obliczeń

1. Wpisz grubość projektu (pole Grubość w Magazynie). Bez niej PioCut nie używa resztek.
2. PioCut bierze tylko pozycje z tym samym materiałem i tą samą grubością, zaznaczone w Użyj.
3. Resztki są używane tylko wtedy, gdy zmniejszają liczbę nowych płyt. Inaczej pojawia się komunikat „Pasujące resztki z magazynu nie zmniejszają liczby nowych płyt — pozostały nietknięte.”
4. Gdy resztki pomagają, pasek wyniku pokazuje na przykład „3 nowe płyty + 2 z magazynu”.

Po cięciu

• Ze zleceniami (Flux) — wszystko dzieje się automatycznie. Gdy Cięcie naciśnie ✓ Pocięte, użyte płyty są odejmowane ze stanu, a duże resztki wchodzą jako nowe pozycje, z miejscem „do odłożenia na regał”. PioCut musi być otwarty na PC.
• Bez zleceń — zaznaczasz Pocięte przy użytych pozycjach i naciskasz Zastosuj cięcia. PioCut proponuje nowe resztki; wybierasz Dodaj do magazynu albo Nie dodawaj.

Resztka jest proponowana tylko wtedy, gdy warto ją zachować: leży przy krawędzi płyty i jest wystarczająco duża (krótszy bok co najmniej 20 cm i powierzchnia co najmniej 0,1 m²).

Ruchy

Karta Ruchy to dziennik magazynu: każde przyjęcie, zużycie, nowa resztka, korekta lub strata, z datą i projektem. Nic się nie usuwa; błąd naprawia się przyciskiem Koryguj.

Pozostałe karty: Import (wczytujesz stan z Excela lub CSV, z tabelą kontrolną przed zapisaniem) i Druk (stan magazynu, arkusz inwentaryzacyjny, lista zakupów). Uszkodzoną płytę usuwa się przyciskiem Wydaj ze stanu, podając powód.

11. Warsztat: telefony i projektor Pro

PC w biurze staje się „serwerem” warsztatu: telefony i tablety ludzi łączą się z nim przez Wi-Fi i widzą plan na ekranie, bez papieru. Nie potrzeba internetu, tylko tej samej sieci Wi-Fi dla PC i telefonów.

• Projektor — pokazuje plan w dużym rozmiarze na drugim ekranie podłączonym do PC (telewizor przez HDMI). Najpierw przenieś okno PioCut na drugi ekran, potem naciśnij Projektor. Wychodzisz klawiszem Esc.
• Wi-Fi — otwiera połączenie z telefonami (poniżej).
• Spotkanie, Uruchom, Zlecenia — rozmowy i zlecenia między biurem a warsztatem (rozdział 12).

Podłączenie telefonu, krok po kroku

1. Na PC: Warsztat → Wi-Fi. Otwiera się okno z kodem QR.
2. Na telefonie: otwórz aparat i zeskanuj kod QR. W przeglądarce telefonu otwiera się strona PioCut.
3. Wybierz dział: Magazyn, Cięcie, Archiwum lub Brudnopis.
4. Wpisz wyświetlaną nazwę (na przykład „Ania”) i naciśnij Przejdź do schematów.
5. Dla Magazynu i Cięcia telefon tylko raz prosi o PIN działu (dostajesz go od Biura).

Telefon zapamiętuje wybór. Następnym razem skanujesz kod i wchodzisz od razu.

Kody, po ludzku

Okno Wi-Fi: dwa przyciski na dole

• Zamknij QR — zamyka tylko okno. Telefony zostają połączone.
• Wyłącz Wi-Fi — wyłącza połączenie dla wszystkich urządzeń. Przy następnym włączeniu potrzebny jest nowy QR.

Dopóki ktoś czyta z telefonu, przycisk Wi-Fi miga na pomarańczowo i pokazuje na przykład „2 telefony czytają — nie zamykaj PioCut”. Jeśli zamkniesz PioCut na PC, telefony przestają dostawać plan.

Przy pierwszym włączeniu Wi-Fi Windows może zapytać o zaporę. Wybierz Zezwalaj na dostęp, dla sieci prywatnych. Inaczej telefon pokaże „Nie mogę połączyć się z komputerem”.

Co człowiek widzi na telefonie

Plan, płyta po płycie. Na dole: « » zmienia wariant, ‹ › zmienia płytę. Na tablet obraca ekran, żeby widzieć kilka płyt naraz.

Z Menu: zapisujesz albo wysyłasz płytę jako obrazek, robisz PDF, otwierasz Flux (zlecenia działu), fotografujesz listę elementów przyciskiem Skanuj listę (rozdział 13), zmieniasz dział i piszesz do biura w Hala.

• Archiwum — tylko ogląda plany, niczego nie potwierdza i nie prosi o PIN.
• Brudnopis — szybkie obliczenie na telefonie, dla kilku elementów (zwykle na resztkach). Nie zapisuje się i nie wchodzi do zleceń.
• Projektor Wi-Fi — drugi kod QR w oknie otwiera plan na telewizorze smart albo na tablecie w tej samej sieci. Tylko podgląd: bez projektów, wiadomości i zleceń.

12. Zlecenia: Biuro → Magazyn → Cięcie Pro

Zlecenie to projekt wysłany przez Biuro do warsztatu, z zablokowanym planem. Magazyn przygotowuje płyty, Cięcie je tnie, a Biuro widzi na PC, na bieżąco, gdzie jest każde zlecenie. Zlecenia idą tylko w całości: jeśli czegoś brakuje, zlecenie zatrzymuje się w Biurze i Biuro decyduje, co dalej.

W normalnym przebiegu zlecenie przechodzi przez trzy miejsca. Każdy problem w Magazynie lub w Cięciu odsyła je z powrotem do Biura, które wybiera jedną z trzech decyzji poniżej.

Stany zlecenia

Krok 1 — Biuro uruchamia zlecenie

1. Wpisz nazwę projektu (na górze, obok Nowy), na przykład „Bucătărie Popescu”, i zapisz projekt.
2. Wybierz wariant, który chcesz ciąć (V1, V2…). Dokładnie ten zostaje zablokowany.
3. Warsztat → Uruchom. Okno pokazuje plan, potrzebny materiał i gdzie się znajduje („regał A1”, „na stanie” albo „do kupienia”).
4. Opcjonalnie: zaznacz Pilne, ustaw Termin i notatkę dla Magazynu.
5. Naciśnij Uruchom V1.

Gdy uruchamiasz, materiał zostaje zarezerwowany w Magazynie: inne zlecenia nie mogą go już użyć. Jeśli stanu nie wystarcza, okno pokazuje „Teoretycznie za mało na stanie”, a przycisk zmienia się na Uruchom jako oczekujące (zlecenie trafia od razu do „Czeka na materiał”).

Krok 2 — Magazyn przygotowuje materiał

Na telefonie Magazynu pojawia się „Nowe zlecenie w Twojej kolejce.” Magazynier otwiera Menu → Flux i dotyka zlecenia.

1. Dla każdego wiersza w Materiał do przygotowania idzie do regału i naciska ✓ Jest albo ✗ Brak (przy Braku wpisuje, ile znalazł, i notatkę).
2. Gdy wszystkie wiersze są odhaczone, naciska ✓ Materiał kompletny i potwierdza.
3. Jeśli czegoś brakuje albo jest uszkodzone, naciska ⚠ Materiał niekompletny, wybiera powód i opisuje, co się stało (obowiązkowo). Zlecenie zatrzymuje się w Biurze.

Jeśli Magazyn znalazł mniej płyt, niż pokazywał stan, Biuro dostaje proponowaną korektę inwentaryzacyjną („System pokazywał 4 szt. — magazyn znalazł 3”) i wybiera Popraw stan albo Odrzuć.

Krok 3 — Cięcie tnie

Na telefonie Cięcia pojawia się zlecenie z zablokowanym planem. Pracownik tnie według planu, a potem:

• ✓ Pocięte — z opcjonalną notatką, potem Potwierdź cięcie.
• ⚠ Problem — maszyna, uszkodzony materiał lub coś innego, z obowiązkową notatką. Zlecenie zatrzymuje się w Biurze.

Przy Pocięte PioCut sam odejmuje z Magazynu użyte płyty i dodaje nowe resztki. PC w biurze musi być włączony, z otwartym PioCut.

Biuro śledzi: Zlecenia

Na PC każdy krok pojawia się jako komunikat w rogu ekranu (na przykład „Magazyn: materiał kompletny · Bucătărie Popescu”).

Warsztat → Zlecenia otwiera tablicę zleceń, w kolumnach: Wstrzymane — decyzja biura, W magazynie, Na rozkroju oraz, z zaznaczeniem Zakończone, te z ostatnich 30 dni. Na każdym zleceniu widzisz odhaczenia Magazynu („☑ 0/1”), wariant i jak długo stoi w bieżącym kroku; jeśli przekroczy próg opóźnienia (domyślnie 2 godziny), czas robi się czerwony. Pilne zlecenie ma 🔴.

Kliknij zlecenie → po prawej widzisz historię zlecenia (wszystko, co się wydarzyło, i wiadomości) oraz możliwe decyzje:

• Zamów materiał — gdy brakuje materiału; wpisujesz przewidywany termin, zlecenie przechodzi do „Czeka na materiał”.
• Wznów zlecenie — wysyła je ponownie do Magazynu, takie, jakie było.
• Przelicz — otwiera projekt, żeby go zmienić; przycisk Uruchom zmienia się na Wznów z nowym planem, a zlecenie rusza ponownie od Magazynu, z nowym planem.
• Anuluj zlecenie albo Cofnij ostatni krok — z obowiązkowym powodem. Cofnięcie „Pocięte” zwraca materiał na stan.
• Pilne / Normalne, Termin i wiadomości do warsztatu (Ctrl+Enter wysyła).

PIN-y działów

Żeby nie mógł potwierdzać każdy, kto ma kod QR, Magazyn i Cięcie mają po jednym 4-cyfrowym PIN-ie. Widzisz go w Zlecenia → ⚙ Ustawienia.

• Telefon prosi o PIN tylko raz, gdy wybierasz dział. PIN-u nie ma w kodzie QR: mówisz go tylko ludziom z danego działu.
• Wygeneruj nowy tworzy nowy PIN (na przykład gdy ktoś odszedł). Wszystkie telefony tego działu poproszą o niego ponownie.
• Zaznaczenie Aktywny pozwala go wyłączyć; wtedy każdy, kto ma kod QR, może potwierdzać.
• PIN chroni tylko potwierdzenia. Plany i wiadomości widać bez PIN-u; Archiwum i PC w biurze nie potrzebują PIN-u.
• Po 5 błędnych próbach telefon czeka 60 sekund.

Raport

Zlecenia → Raport pokazuje, dla dnia, tygodnia lub miesiąca: ile zleceń uruchomiono, pocięto lub anulowano, zatrzymania, pocięte metry i średni czas każdego kroku. Można go wydrukować albo wyeksportować do CSV.

Wszystkie dane zleceń są na PC w biurze, w Documents\Piogrup\PioCut\Flux. Ogólne wiadomości między biurem a warsztatem (niezwiązane z konkretnym zleceniem) pisze się w Warsztat → Spotkanie; tam możesz też pokazać płytę albo obrazek na „tablicy”.

13. Listy elementów ze zdjęcia, PDF lub Worda Pro

Wiele list przychodzi wydrukowanych albo e-mailem, od projektanta lub od klienta. PioCut potrafi je przeczytać sam, bez przepisywania ręcznie: znajduje tabelę, rozpoznaje kolumny (nazwa, D, S, ilość, materiał, grubość, usłojenie, obrzeże), w dowolnej kolejności, i umieszcza je w oknie sprawdzania. Odczyt odbywa się na komputerze, bez internetu.

Są dwie drogi:

• Z komputera — Importuj listę przyjmuje teraz także zdjęcie (JPG, PNG), PDF albo plik Word (.docx).
• Z telefonu lub tabletu — Menu → Skanuj listę: fotografujesz kartkę, a zdjęcie trafia do biura przez Wi-Fi.

Fotografujesz listę telefonem

1. Na telefonie (lub tablecie), połączonym z Wi-Fi warsztatu (rozdział 11), otwórz Menu i naciśnij Skanuj listę.
2. Sfotografuj kartkę prosto z góry, z całą kartką w kadrze i przy dobrym świetle. Telefon można trzymać też poziomo: PioCut sam obróci zdjęcie.
3. Naciśnij OK. Na ekranie pojawia się zielone kółko z ✓ „Lista dotarła do biura” i godzina wysłania. Komunikat zostaje, dopóki nie naciśniesz Rozumiem, a w Menu, pod przyciskiem, przez cały dzień widnieje „Ostatnia wysłana lista: … ✓”. Nie trzeba fotografować ponownie.
4. Jeśli wysłanie się nie uda (słabe Wi-Fi), pojawia się czerwony ✕ i przycisk Wyślij ponownie, który wysyła to samo zdjęcie jeszcze raz.

W biurze: Odebrane listy

Na PC pojawia się powiadomienie „Lista sfotografowana przez …” i przycisk Odebrane listy, obok listy elementów. Okno pokazuje każdą listę z miniaturą zdjęcia (kliknięcie miniatury = duże zdjęcie), kto ją wysłał i kiedy. Otwórz uruchamia odczyt; Usuń ją usuwa.

Okno sprawdzania

Nic nie wchodzi do projektu, zanim tego nie sprawdzisz. Po lewej widzisz zdjęcie, po prawej odczytane elementy.

1. Materiał i grubość — elementy są podzielone na grupy (na przykład Płyta wiórowa Dąb 18 mm, MDF lakierowany 18 mm, HDF 3 mm). Zaznacz grupę, która wchodzi do otwartego projektu.
2. Jak pracować z listą — niebieskie pole z krokami, zawsze na widoku.
3. Tabela — nazwa, D, S, ilość, usłojenie i obrzeże na każdym boku. Każdą wartość można poprawić bezpośrednio; × usuwa wiersz.
4. Żółty = niepewny odczyt. Sprawdź komórkę ze zdjęciem po lewej.
5. Zastąp listę wstawia elementy w miejsce istniejących; Dodaj do listy dodaje je do istniejących.

Jeśli wszystkie zaznaczone elementy mają tę samą grubość, PioCut ustawia grubość projektu; jeśli niektóre mają usłojenie, włącza Płyta z usłojeniem.

Projekt liczy się na jednej grubości płyty. Jeśli zaznaczysz różne grubości, pojawia się żółte ostrzeżenie.

Lista z kilkoma grubościami

Lista mebli ma zwykle kilka materiałów i grubości. Dodajesz je po kolei, w różnych projektach:

1. Otwórz (lub utwórz) projekt dla pierwszej grubości, otwórz listę z Odebrane listy, zaznacz grupę i naciśnij Dodaj do listy.
2. Lista zostaje w Odebrane listy, z napisem „Dodano 1 z 4 grup”. Użyte grupy są oznaczone ✓ dodano.
3. Otwórz inny projekt, otwórz listę ponownie: następna grupa jest zaznaczona automatycznie. Dodaj ją tak samo.
4. Gdy wszystkie grupy zostały dodane, zdjęcie przenosi się do archiwum: Documents\Piogrup\PioCut\Scan\Folosite. Tam przechowywane jest przez 90 dni i możesz je zawsze otworzyć ponownie z Odebrane listy → Użyte (archiwum).

Dla listy wczytanej z komputera (PDF, Word, zdjęcie) pozostałe grupy dodajesz, importując ten sam plik ponownie w innym projekcie.

Dla dobrego odczytu

• cała kartka na zdjęciu, sfotografowana prosto z góry, bez mocnych cieni;
• jeśli masz listę w PDF lub Wordzie, wczytaj właśnie ją: odczytuje się dokładnie, w kilka sekund;
• zdjęcie zrobione monitorowi odczytuje się gorzej (z powodu siatki ekranu) — lepiej użyć pliku;
• obrócone zdjęcie trwa dłużej (do pół minuty): PioCut próbuje każdego położenia kartki.

Odczyt zdjęcia, PDF lub Worda możesz wypróbować także na piocut.com/demo, w darmowej wersji internetowej (bez telefonu i z najwyżej 30 elementami).

14. Zapisywanie, projekty i eksport

Projekty

Projekt zachowuje wszystko: płytę, elementy, ustawienia i wybrany wariant. Projekty są na PC w Documents\Piogrup\PioCut.

• Nowy (po lewej stronie paska) — czyści elementy; typ płyty i język zostają. Jeśli masz niezapisane zmiany, najpierw pyta.
• Nazwa projektu — pole obok Nowy. Pojawia się na planach, na etykietach i w zleceniach.
• Otwórz (Ctrl+O) — lista zapisanych projektów; jedno kliknięcie go otwiera. Z innego pliku… otwiera projekt z dowolnego miejsca.
• Zapisz (Ctrl+S) i Zapisz jako… (Ctrl+Shift+S, kopia pod inną nazwą).
• Interchange — plik dla współpracowników, którzy rysują w programach CAD; otwierasz go przez Otwórz albo Importuj listę.

Eksport planu

Dokumenty (na dole, po prawej) umieszcza nazwę firmy i drugi wiersz (adres, telefon) na PNG, JPG, PDF i na wydrukach Magazynu.

Etykiety elementów Pro

W Eksport → Etykiety wybierasz rozmiar etykiety (domyślnie 50 × 30 mm) i rodzaj kodu (QR, Code 128 lub oba), potem naciskasz Podgląd i Drukuj. Wychodzi jedna etykieta na stronę, odpowiednia dla drukarki termicznej z rolką.

Co jest na etykiecie:

• nazwa projektu i krótka nazwa elementu (P1; R, jeśli jest obrócony na płycie);
• nazwa wpisana przez ciebie („Bok szafki dolnej”);
• 1/12 — który to element z ilu tego typu;
• wymiary i mały rysunek elementu z bokami z obrzeżem (oraz „D” albo trójkąt z rozdziału 8);
• kod tekstowy, na przykład BUCATARIE_POPESCU_P1_01, i kody kreskowe.

Co zawierają kody kreskowe:

Kod tekstowy powstaje tak: nazwa projektu (bez znaków diakrytycznych, z _ zamiast spacji) + typ elementu (P1) + numer elementu (01, 02…). Dwa elementy nigdy nie mają tego samego kodu w tym samym projekcie.

15. Najczęstsze pytania

W razie pytań napisz na office@piogrup.com. Wyślij też numer seryjny instalacji (znajdziesz go w Licencja), żebyśmy mogli szybciej pomóc.